X
تبلیغات
رایتل

پایپینگ به زبان فارسی

نحوۀ انشعاب گیری

همانطور که می دانید برای گرفتن انشعاب از یک لوله راههای گوناگونی وجود دارد که از آن جمله می توان به این موارد اشاره کرد: استفاده از سه راهی، استفاده از oletها و راه سوم یعنی سوراخ کردن لوله اصلی و جوش دادن مستقیم لولۀ انشعابی به آن (pipe to pipe یا fabricated branch) که می تواند همراه با تقویت کننده باشد یا نباشد.

اما سوال اینجاست که موارد استفاده از هر کدام از اینها کجاست؟ این سوال را از دو دیدگاه می توان پاسخ داد؛ دیدگاه فنی و دیدگاه اقتصادی. مسلماً طراح باید حداقلی از ایمنی را در طرح هایی که در دست طراحی دارد رعایت کند، اما ایمن ترین راه همیشه بهترین راه نیست. مثلاً اگر دو گزینۀ مختلف، حداقل ایمنی لازم را تامین کنند و یکی ارزان تر تمام شود، طراح موظف است راه ارزانتر را برگزیند. هدفم از پیش کشیدن این سوال این بود که در جاهایی که استفاده از گزینۀ اتصال مستقیم لوله ها (pipe to pipe) از لحاظ فنی مجاز باشد، به دلیل ارزانتر بودن، طراح موظف است از این گزینه استفاده کند.

برای روشن تر شدن مطلب فرض کنید می خواهیم از لوله ای به قطر 46 اینچ انشعاب بگیریم. همانطور که می دانید، برای انشعاب هایی با اندازۀ تا 22 اینچ (تقریباً نصف اندازۀ لولۀ اصلی) سه راهی کاهنده وجود دارد. پایین تر از این اندازه هم olet ها می توانند وظیفۀ انشعاب گیری را انجام دهند. پس در کجا از انشعاب گیری مستقیم استفاده می کنیم؟ پاسخ این است که برای انشعاب های با اندازۀ 10 تا 36 اینچ می توان بدون استفاده از زانویی یا olet انشعاب را مستقیم به لولۀ اصلی جوش داد و برای تقویت آن تنها باید از پوستۀ تقویت کننده (reinforcing pad) استفاده کرد که باعث صرفه جویی زیادی می شود. البته اندازه هایی که در اینجا ذکر شد مربوط به کلاس B01 (کربن استیل با ریتنگ 150 پوند) است و برای کلاس های مختلف این اعداد متفاوت خواهد بود.

لابد حالا می پرسید از کجا بدانیم که برای هر کلاس چه کار باید کرد؟ پاسخ این سوال در مدرک piping material class است که در مطالب پیشین به آن اشاره شد. در این مدرک برای کلاس های مختلف جداولی طراحی شده و نحوۀ انشعاب گیری در آنها مشخص شده است. جدول انشعابات مربوط به کلاس B01 از اسپک فاز 9و10 را از اینـــجا می توانید دانلود کنید.

تاریخ ارسال: یکشنبه 13 اسفند‌ماه سال 1391 ساعت 03:41 ب.ظ | نویسنده: علی ظفری | چاپ مطلب
نظرات (3)
شنبه 19 اسفند‌ماه سال 1391 03:10 ب.ظ
رضا
امتیاز: 1 0
لینک نظر
مرسی عالیه
شنبه 19 اسفند‌ماه سال 1391 03:53 ب.ظ
سعید
امتیاز: 1 0
لینک نظر
سلام مهندس جان

خوبید؟

مرسی از مطالب بسیار مفیدتون

یه سوال؟

من چند مورد دیدم که مثلا برای یه چک ولو 10 اینچی یه بای پس 1/2 اینچی گذاشتن

میخواستم ببینم دلیل این بای پس چیه؟البته نمیشه گفت بای پس.چون اختلاف سایزچک ولو با مسیر انحرافی زیاده.چندتا چک ولو رو که دیدم اینجوری بودن.

هیچ ابزار دقیقی هم وجود نداشت.

مرسی
پاسخ:
سلام؛
تنها موردی که من دیدم که شیر یک طرفه (چک ولو) خط کنارگذر (بای پس) داشته باشد، در مورد خطوط خروجی پمپ هاست. در خطوط خروجی پمپ ها یک شیر یک طرفه لازم است تا از برگشت جریان جلوگیری کند، اما مواردی هست که پمپ به دلایلی (از جمله تعمیرات) از سرویس خارج می شود و مایع درون لوله خروجی در بالادست شیر یکطرفه نیز خارج می شود. پس از رفع عیب، هنگام راه اندازی مجدد پمپ، باید داخل بدنۀ پمپ پر از مایع باشد تا بتوان آن را به کار انداخت. اما شیر یکطرفه اجازه برگشت مایع به سمت پمپ را نمی دهد. در اینجاست که یک شیر کنارگذر این امکان را فراهم می آورد.
دوشنبه 21 اسفند‌ماه سال 1391 10:27 ق.ظ
سعید
امتیاز: 1 0
لینک نظر
مرسی مهندس

اره منم همون خط دیسشارژ پمپ منظورم بود

مرسی.خیلی متشکرم

من به ذهنم رسیده بود که در حین راه اندازی که لوله ها خالی هستند و اختلاف فشار دو طرف چک ولو خیلی زیاده،برای متعادل تر شدن این اختلاف فشار،این خط بای پس رو باز می کنن تا با روشن شدن پمپ،دیسک چک ولو باسرعت زیاد به سیت برخورد نکنه و باعث خرابی دیسک یا نشیمن گاه نشه.نمیدونم اینم میتونه دلیل خوبی باشه؟

البته مطمنم دلیل اصلی همونه که شما فرمودید.
پاسخ:
موردی که ما درباره اش بحث می کنیم، به بهره بردارها مربوط میشه و متاسفانه بنده اطلاعی در این باره ندارم. ممکنه دلیلی که شما آوردید درست تر باشه ولی بنده نمی تونم اون رو تایید یا رد کنم.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد